1- استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 2- دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 3- دانش آموخته کارشناسی ارشد مشاوه خانواده، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
چکیده: (154 مشاهده)
هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر استرس والدگری بر اختلالات رفتاری کودکان با نیازهای ویژه و نقش میانجی تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین در نظام مدیریت تربیتی خانواده انجام شد. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر جمع آوری داده توصیفی- همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل تمامی والدین دانش آموزان استثنایی مقاطع ابتدایی و متوسطه استان قزوین در سال تحصیلی 1402-1401 بود که 1410 نفر گزارش شد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 303 نفر تعیین و با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از چهار پرسشنامه جمع آوری شد: پرسشنامه استرس والدگری ابدین، سیاهه رفتاری کودک اَچِنباخ نسخه والدین، پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری که پایایی آنها به ترتیب 0/94، 0/92، 0/95 و 0/89 گزارش شد. یافته ها: نتایج نشان داد استرس والدگری با اختلالات رفتاری درون نمایی و برون نمایی کودکان با نیازهای ویژه ارتباط معنادار دارد و تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین نقش میانجی در این رابطه دارند. نتیجهگیری: یافته ها نشان می دهد که در طراحی مداخلات آموزشی و حمایتی برای والدین کودکان با نیازهای ویژه، باید به استرس والدگری و ظرفیت تحمل پریشانی و الگوهای پرخاشگری والدین توجه شود تا اثربخشی برنامه ها افزایش یابد.
Mohammadi A, Hayati M, Naghdi Bibalan L. The Impact of Parenting Stress on Behavioral Problems of Children with Special Needs: The Mediating Role of Parental Distress Tolerance and Aggression within the Family Educational Management System. JOEC 2026; 25 (4) : 8 URL: http://joec.ir/article-1-1927-fa.html
محمدی عباس، حیاتی مژگان، نقدی بی بالان لیلا. تأثیر استرس والدگری بر اختلالات رفتاری کودکان با نیازهای ویژه با نقش میانجی تحمل پریشانی و پرخاشگری والدین در نظام مدیریت تربیتی خانواده. فصلنامه كودكان استثنايي. 1404; 25 (4) :103-118