هدف: هدف از این مطالعه بررسی تأثیر تمرینات آموزشی منتخب یوگا بر مهارت‌های حرکتی و شناختی در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی (DCD) بود. روش: این پژوهش از نوع پژوهش­های کاربردی است و برای رسیدن به هدف از روش نیمه آزمایشی استفاده شد. از بین افراد شناسایی‌شده، ۳۰ کودک به‌صورت تصادفی به‌عنوان نمونه‌ی آماری انتخاب شد. متغیرهای پژوهش شامل مهارت‌های حرکتی درشت، مهارت‌های حرکتی ظریف، توانایی بازداری پاسخ، انعطاف‌پذیری شناختی و حافظه‌ی کاری بودند که به ترتیب با استفاده از آزمون تبحر حرکتی M-ABC-2، آزمون برو/نرو، آزمون استروپ و آزمون ان-بک ارزیابی شدند. پس از انجام پیش‌آزمون، نمونه‌ی آماری به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شد. گروه تجربی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته، در یک برنامه‌ی تمرینی یوگا شرکت کرد. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آمار استنباطی و تحلیل واریانس (ANOVA) در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند (05/0  P). یافته­ها: نتایج نشان داد که تمرینات آموزشی منتخب یوگا تأثیر معناداری بر بهبود مهارت‌های حرکتی درشت و ظریف، توانایی بازداری پاسخ، انعطاف‌پذیری شناختی و حافظه‌ی کاری در دختران دارای اختلال هماهنگی رشدی دارد. نتیجه­گیری: براساس یافته­های این پژوهش می‌توان گفت گنجاندن تمرینات یوگا در برنامه‌های توان‌بخشی می‌تواند به‌عنوان روشی مؤثر برای بهبود مهارت‌های حرکتی و کارکردهای اجرایی در کودکان مبتلابه اختلال هماهنگی رشدی مورداستفاده قرار گیرد.