1- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه تهران 2- دانشکده برق و کامپیوتر ، دانشگاه تهران
چکیده: (1342 مشاهده)
هدف: در سالهای گذشته با شیوع پیدا کردن اختلالهای یادگیری، مداخله زودرس این دسته از اختلالها برای مبتلایان بسیار میتواند اهمیت داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، مطالعه مروری نظاممندی برای بررسی اثربخشی و ملاحظههای مرتبط با انواع روشهای توانبخشی مختلف برای کودکان مبتلا به اختلال یادگیری خاص در ایران میباشد. روش: در مطالعه نظاممند حاضر، مقالههای داخلی در بازه سالهای 1389-1399 با موضوع توانبخشیهای شناختی کلاسیک و مبتنی بر کامپیوتر برای کودکان دارای اختلالات یادگیری بررسی شدند که درمجموع 60 مقاله برای تحلیل و بررسی بیشتر در این مقاله انتخاب شدند.یافتهها: در این بخش نتایج تحلیلهای آماری انجامشده در ارتباط با اطلاعات پژوهشها تاریخ انجام پژوهشها، سن آزمودنیها، نوع اختلال یادگیری، نوع متغیر وابسته (کارکردهای شناختی)، نوع ابزار توانبخشی و مشخصات مرتبط با آن، تعداد و طول جلسهها، فردی یا گروهی تشکیل شدن جلسهها، داشتن پیگیری در ادامه پژوهش و مکان برگزاری پژوهش آورده شده است.نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعات انجامشده و تائید اثربخشیبرنامههای توانبخشیهای شناختی بر بهبود مؤلفههای شناختی کودکان دارای اختلالهای یادگیری، این نوع مداخلات میتوانند در جهت بهبود انواع مؤلفههای شناختی به کار روند. همچنین پژوهشگران برای بهبود اثربخشی هرچه بیشتر این برنامهها باید در استفاده از این بستههای توانبخشی باید به شرایط مخاطبان و اجرای برنامه در طراحی هر بسته توجه کنند تا با توجه شرایط خاص هر مخاطب، این برنامهها در بهبود مهارتهای موردنظر، بهتر و سریعتر محقق گردد.
Shabanali Fami F, Arjmandnia A, MoradiSabzevar H. Study and Comparison of Classical and Computer-based Cognitive Rehabilitation Packages in Promoting Cognitive Functions in Children with Special Learning Disabilities: A Systematic Review of Domestic Research from 2010 to 2020. JOEC 2022; 22 (3) : 4 URL: http://joec.ir/article-1-1599-fa.html
شعبانعلی فمی فائزه، ارجمندنیا علی اکبر، مرادی سبزوار هادی. بررسی و مقایسه بستههای توانبخشی شناختی کلاسیک و رایانه محور در ارتقای کارکردهای شناختی کودکان با اختلال یادگیری خاص: مروری نظامدار بر پژوهشهای داخلی در ایران از سال 1389 تا 1399. فصلنامه كودكان استثنايي. 1401; 22 (3) :35-56