هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی بازیدرمانی گروهی با رویکرد شناختی-رفتاری در اصلاح ناسازگاری اجتماعی نوجوانان دخترکمتوان ذهنی میباشد. روش: پژوهش حاضر، مطالعهای نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پس آزمون و همراه با گروه کنترل و آزمایش میباشد. جامعۀ آماری پژوهش، شامل نوجوانان کمتوانذهنی (15-13ساله) در حال تحصیل در مدارس استثنایی شهرستان همدان بودند؛ از این تعداد، 16 نفر که نمرۀ آنان بالاتر از انحراف میانگین آزمون راتر بود از طریق همتاسازی، در دو گروه 8 نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش 11 جلسه بازیدرمانی با رویکرد شناختی-رفتاری دریافت و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. همچنین گروه آزمایش به مدّت سه ماه پس از آخرین جلسه، پیگیری شد. ابزار گردآوری دادههای پژوهش، پرسشنامۀ رفتاری راتر و گروهسنجی بود. یافتهها: تحلیل یافتهها مبتنی بر آمار توصیفی، تحلیل کوواریانس و آزمون t برای گروههای مستقل نشان داد که بازیدرمانی با رویکرد شناختی-رفتاری باعث کاهش ناسازگاری اجتماعی نوجوانان کمتوان ذهنی و افزایش تعاملات اجتماعی آنانشدهاست. نتیجهگیری:مهمترین نتایج این پژوهش، مؤثر بودن بازیدرمانی گروهی در اصلاح ناسازگاری اجتماعی و اثربخشی استفاده از رویکرد شناختی-رفتاری برای نوجوانان کمتوان ذهنی میباشد. از اینرو میتوان ادعا نمود روش بازیدرمانی گروهی با رویکرد شناختی-رفتاری، در کاهش ناسازگاری اجتماعی نوجوانان کمتوان ذهنی اثربخش بودهاست.
Holekian F, Gholamali M. Effectiveness of Group Play Therapy with Cognitive Behavioral Approach on Reforming the Social Maladjustment of Girl Adolescents with Intellectual Disabilities. JOEC 2013; 13 (2) :5-20 URL: http://joec.ir/article-1-134-fa.html
حولهکیان فرناز، غلامعلی لواسانی مسعود، خلیلی شیوا. اثربخشی بازیدرمانی گروهی با رویکرد شناختی- رفتاری در اصلاح ناسازگاری اجتماعی نوجوانان دختر کمتوان ذهنی. فصلنامه كودكان استثنايي. 1392; 13 (2) :5-20