چکیده هدف:این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مشاوره خانواده مبتنی بر ذهنیت رشدیافته بر تابآوری و طرد-پذیرش مادران با فرزند دانشآموز چندمعلولیتی انجام شد.روش:این پژوهش از روش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون - پسآزمون و گروه کنترل نابرابر استفاده کرد. جامعه آماری شامل 108 دانشآموز مدرسه چندمعلولیتی کوشا در شهر مشهد بود که بهصورت تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای اندازهگیری شامل پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (2000) و پرسشنامه طرد-پذیرش پورتر (1954) بودند. دادهها با استفاده از روشهای توصیفی و تحلیل کوواریانس (آنکوا) در نرمافزار SPSS 22 تحلیل شد.یافتهها:نتایج نشان داد که مشاوره خانواده مبتنی بر ذهنیت رشدیافته تأثیر مثبت و معنیداری بر تابآوری مادران دارد و همچنین موجب بهبود طرد-پذیرش در آنها شد.بحث و نتیجهگیری:این یافتهها نشان میدهند که مشاوره خانواده مبتنی بر ذهنیت رشدیافته میتواند بهعنوان یک مداخله مؤثر در بهبود تابآوری و پذیرش مادران در خانوادههای با فرزند چندمعلولیتی استفاده شود. این نوع مشاوره با کاهش احساس طرد و افزایش تابآوری، به مادران کمک میکند تا بهتر با چالشهای روزمره مواجه شوند.
