Journal of Exceptional Children

fa تحلیل و مقایسۀروایت‌های نوشتاری دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری و عادی پایۀ چهارم و پنجم شهر تهران Their writings were assessed according to the تخصصي Special كاربردي Applicable هدف: پژوهش حاضر به منظور تحلیل و مقایسۀ ساختار روایت‌های نوشتاری دانش‌آموزان دارای اختلالات یادگیری و دانش‌آموزان عادی پایۀ چهارم و پنجم شهر تهران انجام شده است. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی است. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان پسر 10 تا 12 سالۀ دارای اختلالات یادگیری و عادی شهر تهران است که در پایۀ چهارم و پنجم مشغول به تحصیل بودند. نمونۀ آماری شامل 20 دانش‌آموز دارای اختلالات یادگیری (در هر پایه 10 دانش‌آموز) و 20 دانش‌آموز عادی (در هر پایه 10 دانش‌آموز) است که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده آزمون خوانداری محقق‌ساخته بود که در اختیار تک‌تک دانش‌آموزان قرار داده شد. دانش‌آموزان بعد از خواندن داستان آن را به زبان خود بازنویسی کردند. سپس، نوشته‌های دانش‌آموزان از منظر تعداد واژه، میانگین طول پاره‌گفتار و پیچیدگی ساختار روایت در دو سطح کلان (شخصیت، زمینه، پاسخ درونی، طرح، کنش و پیامد در مجموع 13 نمره) و ساختار خرد (حرف ربط هم‌پایه و ناهم‌پایه، فرایند ذهنی و بیانی، عبارت اسمی گسترده در مجموع 12 نمره) تحلیل و بررسی شدند. سنجش عملکرد دانش‌آموزان مبتنی بر روشی برگرفته از شاخص تی اِن اِل- پی آر سنجش پیشرفت زبان روایی (2011) است که در دانشگاه یوتا تهیه شده است. در روش تحلیل از الگوی پیترسون، گیلام و گیلام (2008) و گرینهاف و استرانگ (2001) استفاده شده است. برای نمره‌دهی از آزمون زبان روایی (تی اِن اِل) آزمون زبان روایی (گیلام و پیترسون، ۲۰۰۴) الگوگیری شده است. یافته‌ها: مجموع نمرات دانش‌آموزان عادی در ساختار کلان 195 و در ساختار خرد 143 و دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری در ساختار کلان 170 و در ساختار خرد 116 مورد گزارش شده است. به‌طور کلی، هر دو گروه دانش‌آموزان در ساختار کلان عملکرد بهتری نسبت به ساختار خرد داشتند. در ساختار کلان هر دو گروه در «شخصیت» بیشترین نمره و در «طرح» کمترین نمره را کسب کرده‌اند. همچنین، در ساختار خرد بیشترین نمره را در کاربرد فرایندهای ذهنی و بیانی و کمترین نمره را در استفاده از گروه اسمی گسترده به‌دست آورده‌اند. مقایسۀ عملکرد دانش‌آموزان دو گروه نشان می‌دهد که گروه دارای اختلالات یادگیری در همۀ مقولات زبانی مورد بررسی به غیر از شخصیت عملکرد ضعیف‌تری داشتند. این تفاوت به‌ویژه در کاربرد حروف ربط هم‌پایه و ناهم‌پایه، کنش، طرح و گروه اسمی گسترده مشهود است. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تی دو نمونه مستقل استفاده شده است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که تفاوت تعداد واژه و میانگین طول پاره‌گفتار در دو گروه در سطح p≤0.05 معنادار است. همچنین، در سطح ساختار کلان، تفاوت بین دو گروه در «کنش» و در سطح ساختار خرد در کاربرد «حروف ربط ناهم‌پایه» در سطح p≤0.05 معنادار است.   Objective: This study aimed at analyzing and comparing the written narrative structures of fourth- and fifth-grade students with and without learning disabilities in Tehran. Method: The present study was descriptive-analytic. The statistical population comprised 10-12 year-old male students with and without learning disabilities in Tehran. The sample consisted of 20 male students with learning disabilities and 20 normal students (20 in the 4th and 20 in the 5th grade) selected using convenience sampling. A researcher-made reading test (a picture story) was used to elicit written narratives. The students were asked to rewrite the story after reading it. Their writings were assessed in terms of the number of words, mean length of utterance (MLU), and the complexity of the structure on macro- (character, setting, internal response, plan, action, and consequence) and micro- (coordinating and subordinating conjunctions, mental and verbal processes, and extended noun phrases) structure levels. Data were analyzed using independent samples t-test. Results: The normal students received 195 and 143 points, while the students with learning disabilities received 170 and 116 points on macro- and micro-structure levels. Both groups had better results on the macro-structure level. They both gained the highest score in character and the lowest score in plan on the macro-structure, and the highest scores in mental and verbal processes and the lowest score in extended noun phrases on the micro-structure level. The difference between the students’ scores in subordinating conjunctions and action was significant (p≤0.05). Also, the difference between the two groups was significant in terms of the number of words and MLU (p ≤0.05), and normal students produced longer narratives. Conclusion: The group with learning disabilities had a weaker performance on all linguistic categories, except for character. This difference was especially evident in terms of coordinating and subordinating conjunctions, action, plan, and extended noun phrases.     ساختار روایت, تعداد واژه, میانگین طول پاره‌گفتار, اختلالات یادگیری Narrative structure, Number of words, MLU, Learning disabilities 123 136 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-532-1&slc_lang=fa&sid=1 Atoosa Rostambeik Tafreshi آتوسا رستم بیک تفرشی atoosa.rostambeik@gmail.com 10031947532846005551 10031947532846005551 Yes Institute for Humanities and Cultural Studies پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Mohammad Aref Amiri محمد عارف امیری atoosa.rostambeik@gmail.com 10031947532846005552 10031947532846005552 No Institute for Humanities and Cultural Studies پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Saba Enayati صبا عنایتی atoosa.rostambeik@gmail.com 10031947532846005553 10031947532846005553 No Institute for Humanities and Cultural Studies پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Ahmad Rameza احمد رمضانی research.zaban@gmail.com 10031947532846005554 10031947532846005554 No Oerp سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی