fa تأثیر آموزش مهارتهای زندگی بر نیمرخ‌روانی زنان دارای ناتوانیهای جسمی ‌- حرکتی تخصصي Special كاربردي Applicable <p dir="RTL" style="margin-right:15.1pt;"><strong>هدف:</strong> این پژوهش به تأثیر برنامه آموزش مهارتهای زندگی (طراحی شده توسط سازمان بهداشت جهانی، 1993) بر میزان سلامت روانی و نیز میزان اضطراب، ناسازگاری اجتماعی و افسردگی زنان دارای ناتوانیهای جسمی‌- حرکتی پرداخته است. <strong>روش: </strong>به این منظور 16 نفر زن دارای ناتوانی جسمی- حرکتی در شهر اصفهان به شیوه تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند. پیش از برگزاری اولین جلسه آموزش مهارتهای زندگی با استفاده از پرسشنامه <span dir="LTR">GHQ</span> ( پرسشنامه سلامت عمومی‌) در مورد گروه آزمایشی و گواه پیش‌آزمون اجرا شد؛ سپس برای گروه آزمایشی 10 جلسه هفتگی 120 دقیقه‌ای برنامه آموزش مهارتهای زندگی برگزار شد. در هر یک از این جلسات یکی از مهارتهای اساسی مطرح شده در راهنمای آموزش مهارتهای زندگی آموزش داده می‌شد. این مهارتها عبارت‌ بودند از: شناخت خصوصیات و تواناییهای خود، توجه به ارزشهای شخصی، خانوادگی و اجتماعی، به‌کار بردن روشهای صحیح برقراری ارتباط، قاطعیت، دوست‌یابی، تعیین هدف و دستیابی به آن، تصمیم‌گیری صحیح، پرهیز از خشونت و حفظ سلامت. بلافاصله پس از اتمام جلسات آموزش مهارتهای زندگی بر روی هر دو گروه آزمایشی و گواه، پس‌آزمون اجرا شد. <strong>یافته</strong>‌<strong>ها :</strong> تحلیل نتایج با استفاده از تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارتهای زندگی باعث افزایش معنی‌دار سلامت روانی (05/0><span dir="LTR">P</span> )و کاهش معنی‌دار اضطراب ( 05/0><span dir="LTR">P</span> ) و ناسازگاری اجتماعی (05/0 > <span dir="LTR">P</span>) در آزمودنیها شده است و فقط بر میزان افسردگی آنها تأثیر معنی‌داری نداشته است. <strong>نتیجه گیری:</strong> یافته های این پژوهش می تواند به ارایه خدمات بهتر برای سلامت روانی زنان دارای ناتوانیهای جسمی &ndash; حرکتی مفید باشد.</p> <p><strong>Objective: </strong>This study investigates the impact of life skills training program (developed by World Health Organization, 1993) on mental health and socio-emotional aspects in women with physical-motor disabilities. <strong>Method:</strong> 16 women with physical-motor disabilities were randomly selected and assigned into experimental and control groups. First, GHQ was administered for the both groups as the pre-test. Then, ten weekly training sessions were administered for the experimental group, and in each session one of the basic skills propounded in life skills was trained. At the end of sessions, GHQ was again administered for the both groups as post-test. <strong>Results:</strong> The covariance analysis showed that life skills training could enhance the mental health (p < 0.01), and could decrease anxiety and social maladjustment, but not depression. <strong>Conclusion: </strong>This study has helped to get a better understanding for delivering mental health service for the targeted groups.</p> آموزش مهارتهای زندگی, معلولین جسمی- حرکتی, نیمرخ روانی. life skills training, physical-motor disabilities, mental health 559 576 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-25-285&slc_lang=fa&sid=1 Azam Moradi اعظم مرادی azam_moradi_isf2005@yahoo.com 10031947532846007207 10031947532846007207 Yes دانشگاه اصفهان Mehrdad Kalantari مهرداد کلانتری 10031947532846007208 10031947532846007208 No University of Isfahan دانشگاه اصفهان