fa تأثیر درمان شناختی - رفتاری بر عملکرد حل مسئله ریاضی دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات پایه پنجم تخصصي Special كاربردي Applicable <p dir="RTL" style="margin-right:-1.5pt;"><strong>هدف</strong>: هدف از‌ این پژوهش بررسی تاثیر درمان شناختی- رفتاری بر عملکرد حل مسئله ریاضی دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات پایه پنجم ابتدایی شهر یزد بوده است. <strong>روش</strong>: نمونه پژوهش 30 نفر از دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات پایه پنجم ابتدایی شهر یزد در سال تحصیلی 86-1385 بودند که به روش تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای با استفاده از آزمون تشخیصی ‌ایران کی‌مت دچار اختلال در ریاضیات تشخیص داده شدند و درگروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در مرحله بعدی پیش‌آزمون حل مسئله ریاضی(فرم الف) بر روی هر دو گروه اجرا شد. سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه گروهی تحت درمان شناختی &ndash; رفتاری قرار گرفت و در پایان مجدداً پس آزمون حل مسئله ریاضی (فرم ب) بر روی دو گروه اجرا شد. <strong>یافته‌ها</strong>: نتایج به دست آمده از روش آماری تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان شناختی ـ رفتاری عملکرد حل مسئله ریاضی دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات که تحت درمان شناختی ـ رفتاری قرار گرفته‌اند (گروه آزمایش) نسبت به دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات که تحت درمان شناختی ـ رفتاری قرار نگرفته‌اند (گروه کنترل) را بهبود می‌بخشد. همچنین‌ بین عملکرد حل مسئله ریاضی، نمرات هوش، نمره امتحان ریاضی ترم قبل، معدل و نمره آزمون تشخیص‌ ایران کی مت آزمودنیها رابطه معناداری وجود داشت، در حالی که بین عملکرد حل مسئله ریاضی با وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی آزمودنیها رابطه معنادار وجود نداشت<strong>. نتیجه‌گیری</strong>: با استفاده از درمان شناختی- رفتاری می‌توان عملکرد حل مسئله ریاضی دانش‌آموزان دختر دچار اختلال در ریاضیات را بهبود بخشید.</p> <p><strong>Objective</strong>: The purpose of this research was to explore the effectiveness of cognitive&ndash;behavioral therapy on mathematics problem&ndash;solving performance in fifth grade elementary school female students with mathematics disorder in Yazd. <strong>Method</strong>: 355 grade elementary female students with mathematics disorder were recruited, and evaluated utilizing Key-math test and assigned to two groups as experimental and control groups. The problem-solving test was administered as the pretest, posttest and follow up. The experimental group received ten cognitive&ndash;behavioral therapy sessions, and the control group did not receive any intervention. <strong>Results</strong>: The results of analysis of covariance showed that there was a significant difference among mean scores of math problem&ndash;solving performance in the two groups. Also the results of analysis of correlation displayed a significant correlation among problem-solving performance and IQ scores, average, math exam scores and Key-math score; solving performance and socio-economic status of subjects. <strong>Conclusion</strong>: Accordingly, we can suggest that cognitive&ndash;behavioral therapy can be applied as an effective therapeutic intervention for students with mathematics disorders.</p> درمان شناختی- رفتاری, حل مسئله ریاضی, اختلال در ریاضیات Mathematics disorder, cognitive–behavioral therapy, problem-solving 19 33 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-25-236&slc_lang=fa&sid=1 Monireh Raiesyazdi منیره رئیسی یزدی Raiesyazdy_2184@yahoo.com 10031947532846007059 10031947532846007059 Yes دانشگاه اصفهان Shole Amiri شعله امیری 10031947532846007060 10031947532846007060 No Isfahan university دانشگاه اصفهان Hossein Molavi حسین مولوی 10031947532846007061 10031947532846007061 No Isfahan university دانشگاه اصفهان