fa آثار دو نوع تمرین هوازی (طناب‌زنی و دویدن) بر عوامل آمادگی جسمانی کودکان پسر کم‌توان ذهنی تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> پژوهش حاضر با هدف مقایسۀ آثار دو نوع تمرینات هوازی (طناب‌زنی و دویدن) بر عوامل آمادگی جسمانی دانش‌آموزان پسر کم‌توان ذهنی 10-12 ساله صورت گرفت. <strong>روش: </strong>30 دانش‌آموز پسر کم‌توان ذهنی با میانگین سن 96/0</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">81/10 سال، قد 94/7</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">67/141 سانتی‌متر و وزن 16/5</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">22/36 کیلوگرم به روش خوشه‌ای تصادفی از مدرسه استثنایی ابتدایی انتخاب شدند و به‌طور تصادفی به سه گروه طناب‌زنی (10 نفر)، دویدن (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. اندازه‌گیری‌های اولیه شامل سنجش قد، وزن، ترکیب بدن، استقامت قلبی-تنفسی، استقامت عضلانی، انعطاف‌پذیری و چابکی انجام شد. سپس با توجه به گروه‌بندی، هرکدام از گروه‌های تمرینی به مدت 8 هفته تمرینات ویژه طناب‌زنی و دویدن را انجام دادند. فاکتورهای فوق‌الذکر آمادگی جسمانی مجدداً بعد از 8 هفته تمرین مورد سنجش قرار گرفت. <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج بیانگر اثر مثبت یک دوره تمرینات طناب‌زنی و دویدن بر توان هوازی، ترکیب بدن، استقامت عضلانی، انعطاف‌پذیری و چابکی دانش‌آموزان پسر کم‌توان ذهنی 10-12 ساله بود (05/0</span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&ge;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">)، درحالی‌که بر توان بی‌هوازی دانش‌آموزان تأثیر معناداری نداشت. همچنین، تفاوت معناداری بین آثار تمرین طناب‌زنی و دویدن بر عوامل آمادگی جسمانی وجود نداشت. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> بنا به نتایج به‌دست آمده به نظر می‌رسد به‌دلیل کمبود فضای ورزشی مناسب در خانه و مدرسه، طناب‌زنی می‌تواند به منظور افزایش آمادگی جسمانی وابسته به تندرستی در کودکان کم‌توان ذهنی جایگزین خوبی برای دویدن باشد و با رعایت ملاحظات عواید تندرستی را برای آنان به همراه داشته باشد.</span></span> <strong><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Objective:</span></span></strong><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> The aim of the present study was to compare the impacts of two aerobic training programs (rope jumping and running) on physical factors in 10-12 years old boys with intellectual disability. <strong>Method:</strong> Thirty mentally-retarded male students (age of 10.81&plusmn;0.96 years, height of 141.67&plusmn;7.94 cm, and weight of 36.22&plusmn;5.16 kg) were recruited by random cluster sampling from a primary exceptional school and randomly were assigned into rope-jump training (n=10), running training (n=10), and control (n=10) groups. Initial measurements included the measurement of height, weight, body composition, cardiorespiratory endurance, muscular endurance, flexibility and agility. After that, considering the groupings, subjects of the two experimental groups completed eight weeks of either rope-jumping or running. The above-mentioned factors were measured again after 8 weeks of exercise program. <strong>Results:</strong> The results indicate that rope-jumping and running have a significant positive impact on aerobic capacity, body composition, muscular endurance, flexibility and agility in mentally-retarded students between 10 to 12 years of age (p<span dir="RTL">&ge;</span>0.05), whereas they have no significant impact on anaerobic capacity in students. In addition, there were no significant difference between rope-jumping and running on the components of physical fitness. <strong>Conclusion: </strong>According to the results it seems that due to lack of performing outdoor sports in homes and schools, rope-jump training can be a good alternative rather than running in order to increase health-related physical fitness in students with intellectual impairment, and with safety considerations, to provide with health benefits.</span></span> طناب‌زنی, دویدن, کم‌توان ذهنی, تمرین هوازی, کودکان کم‌توان ذهنی Rope-jumping, Running, Mentally-retarded, Aerobic training, Mentally-retarded children 15 26 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-45-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamid Arazi حمید اراضی hamidarazi@yahoo.com 10031947532846005615 10031947532846005615 Yes University of Guilan دانشگاه گیلان Fatemeh Moayeri rad فاطمه معیری راد moayerirad@yahoo.com 10031947532846005616 10031947532846005616 No University of Guilan دانشگاه گیلان Shima Aboutalebi شیما ابوطالبی shima_aboutalebi@yahoo.com 10031947532846005617 10031947532846005617 No University of Guilan دانشگاه گیلان