fa اثربخشی قصه‌درمانی بر اضطراب اجتماعی و تنظیم شناختی هیجان دانش‌آموزان نابینا عمومى General پژوهشي Research <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">هدف:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی قصه‌درمانی بر اضطراب اجتماعی و تنظیم شناختی هیجان دانش‌آموزان نابینا است. </span></span><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">روش: </span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">این پژوهش از نوع روش نیمه‌آزمایشی همراه با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل است. </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">جامع</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" mitra="" style="font-family:">ۀ</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> آماری مطالعه حاضر، شامل دانش‌آموزان </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مجتمع آموزشی نابینایان نرجس </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">شهر تهران است. سی نفر از افراد واجد شرایط به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه کنترل (پانزده نفر) و گروه آزمایش (پانزده نفر) قرار گرفتند. از مقیاس اضطراب اجتماعی لابیوتز و تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج استفاده شده است. گروه آزمایش ده جلسه قصه‌درمانی (هر جلسه به مدت نود دقیقه) را به‌صورت گروهی دریافت کردند و گروه کنترل، مداخله‌ای دریافت نکردند. پس از اتمام دوره برای هر دو گروه آزمایش و کنترل، پس‌آزمون اجرا شد. <b>یافته‌ها:</b> </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که قصه‌درمانی اثر معناداری در اضطراب اجتماعی و تنظیم شناختی هیجان (کل) و مؤلفه‌های آن از قبیل توجه مثبت مجدد، متمرکز بر برنامه‌ریزی، بازنگری و ارزیابی دوباره به‌صورت مثبت، خود را مقصر دانستن، نشخوار فکری، تحت نظر قرار‌دادن، فاجعه‌آمیز تلقی‌کردن و مقصر‌دانستن دیگران در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل داشته است</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> (</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">01/0</span></span><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">p&le;</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">).</span></span><b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتیجه‌گیری:</span></span></b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> به‌طور‌کلی نتایج این پژوهش نشان داد که قصه‌درمانی می‌تواند به</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> بهبود اضطراب اجتماعی و تنظیم شناختی هیجان در دانش‌آموزان نابینا کمک کند.</span></span></span></span></span></span></span> <br> <span style="font-size:11pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:94%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:94%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Objective:</span></span></span></b><span style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:94%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of therapeutic storytelling<b> </b>on social anxiety and cognitive emotion regulation in school children with visual impairment. <b>Method:</b> This is a quasi-experimental research with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population includes students of Narjes Blind Educational Complex in Tehran. Thirty eligible individuals were selected by purposive sampling method and randomly divided into two groups of control (15) and experimental group (15). The Labiotz&rsquo;s scale of social anxiety and Garnefsky and Craig&#39;s cognitive emotion regulation were used. The experimental group received ten sessions of story therapy (each session for 90 minutes) and the control group did not receive any intervention. At the end of the course, post-test was performed for both experimental and control groups. <b>Results:</b> The results of analysis of covariance showed that story therapy had a significant effect on social anxiety and cognitive emotion regulation (total) and its components like positive re-attention, focus on planning, positive review and re-evaluation, self-blame, rumination, Scrutinizing, catastrophizing, and blaming others in the experimental group as compared to the control group (P < 0/01). <b>Conclusion:</b> In general, therapeutic storytelling can help improve social anxiety and cognitive emotion regulation in children with visual impairment.</span></span></span></span></span></span></span></span> قصه درمانی, اضطراب اجتماعی, تنظیم شناختی هیجان, دانش‌آموزان نابینا Therapeutic storytelling, Social anxiety, Cognitive emotion regulation, Blind students, Visual impairment 75 90 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-1976-1&slc_lang=fa&sid=1 Naimeh Mostafaei Paydar نعیمه مصطفایی پایدار n.mostafae@gmail.com 100319475328460016173 100319475328460016173 No University of Tehran. دانشگاه تهران sogand ghasemzadeh سوگند قاسم زاده s.ghasemzadeh@ut.ac.ir 100319475328460016174 100319475328460016174 Yes University of Tehran. دانشگاه تهران aliakbar arjmandnia علی اکبر ارجمندنیا arjmandnia@ut.ac.ir 100319475328460016175 100319475328460016175 No University of Tehran. دانشگاه تهران shirin mojaver شیزین مجاور shirin.mojaver@ut.ac.ir 100319475328460016176 100319475328460016176 No University of Tehran. دانشگاه تهران atefeh mohammadifeizabadi عاطفه محمدی فیض آبادی atefemohammadi@ut.ac.ir 100319475328460016177 100319475328460016177 No University of Tehran. دانشگاه تهران