fa اثر بازی‌درمانی با رویکرد شناختی- رفتاری بر مشکلات‌رفتاری دانش‌آموزان کم‌توان ‌ذهنی در دوره ابتدایی تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>هدف</strong>: این پژوهش، به منظور بررسی اثربخشی <a name="OLE_LINK12"></a><a name="OLE_LINK11">بازی&shy;درمانی</a> با <a name="OLE_LINK10"></a><a name="OLE_LINK9">رویکرد شناختی- رفتاری </a>بر مشکلات‌ رفتاری دانش‌آموزان پسر کم‌توان ‌ذهنی در دوره ابتدایی اجرا شده است. <strong>روش</strong>: با استفاده از طرح نیمه‌&shy;تجربی از میان دانش&shy;‌آموزان کم‌توان‌ ذهنی آموزش‌&shy;پذیر در دو آموزشگاه ابتدایی دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در شهرهای بابل و بابلسر، 30 دانش‌آموز با توجه به دوره تحصیلی، هوش، جنس و مشکلات رفتاری همتا و در دو گروه پانزده نفره آزمایشی و کنترل، قرار گرفتند. قبل و بعد از برگزاری جلسات بازی درمانی با رویکرد شناختی- رفتاری در ده جلسه (هر جلسه 90 دقیقه، سه روز در هفته) که یک روز در میان برای آزمودنی‌های گروه آزمایشی انجام می&shy;گرفت، پرسشنامه راتر(فرم معلم) برای دو گروه به&shy;منظور پیش‌آزمون و پس‌آزمون اجرا شد. داده‌های به‌دست آمده، با استفاده از آزمون کوواریانس با نرم‌افزار <span dir="LTR">spss</span> تحلیل شد. <strong>یافته&shy;ها:</strong> نتایج به‌دست آمده نشان داد که استفاده از بازی&shy;درمانی با رویکرد شناختی-رفتاری، موجب کاهش معنی‌دار مشکلات رفتاری در دانش&shy;آموزان کم&shy;توان ذهنی (P<0/05) شد. <strong>نتیجه‌گیری</strong>: با توجه به تفاوت معنی&shy;دار بین گروههای آزمایشی و کنترل می&shy;توان از بازی&shy;درمانی به&shy;مثابه روش درمانی مؤثری برای کاهش مشکلات رفتاری در دانش&shy;‌آموزان کم‌&shy;توان ذهنی استفاده کرد. با توجه به نتایج این پژوهش، توصیه می&shy;شود، بازی&shy;درمانی به&shy;‌صورت درس مستقلی در برنامه هفتگی دانش‌&shy;آموزان قرار گیرد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objective</strong>: This research has been conducted with the aim of studying the effectiveness of play therapy on severity of symptoms of behavioral problems among male students with intellectual disabilities (ID). <strong>Method</strong>: By considering an experimental design two special schools in Babol and Babolsar were selected. From the population of all students in the two schools, 30 were selected and assigned into the experimental and control groups (15 subjects each). These two groups were matched according to their demographics such as intelligence, gender, student level of education, and level of behavioral problems. At the pre- and post-test stages, before and after 10 sessions which took 30-45 minutes three sessions in a week, Rutter Questionnaires (1976) were applied to both groups. Furthermore, in order to diagnose any change after the therapy. The data were analyzed by SPSS software, using ANCOVA. <strong>Results</strong>: The play therapy could ameliorate the amount of behavioral problems (all at p<0.05). <strong>Conclusion</strong>: Considering the significant differences between the experimental and control groups, play therapy may be suggested as an effective method of treatment for children and adolescence with behavioral problems.</p> مشکلات رفتاری, کم‌توان‌ ذهنی, رویکرد شناختی- رفتاری, بازی‌درمانی Behavioral problems, play therapy, intellectual disabilities, cognitive behavior approach 5 16 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-25-78&slc_lang=fa&sid=1 Behzad Azarnioshan بهزاد آذرنیوشان 10031947532846006322 10031947532846006322 Yes دانشگاه تهران Ahmad Beh-Pajooh احمد به پژوه 10031947532846006323 10031947532846006323 No Tehran University دانشگاه تهران Bagher Ghobary Bonab باقر غباری بناب 10031947532846006324 10031947532846006324 No Tehran University دانشگاه تهران