fa اثربخشی برنامه آموزش مادران بر‌اساس مدل تحولی تفاوت‌های فردی مبتنی بر ارتباط (DIR) بر کاهش مشکلات توجه/ بیش‌فعالی کودکان پسر پیش‌دبستانی با نشانه‌های ADHD عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف</span></span></strong>: <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">پژوهش حاضر با هدف اثربخشی برنامه آموزش مادران بر‌اساس مدل تحولی تفاوت‌های فردی مبتنی بر ارتباط، بر کاهش مشکلات توجه/ بیش‌فعالی کودکان پیش‌دبستانی با نشانه‌های اختلال نارسایی‌توجه/ بیش‌فعالی انجام شد. <strong>روش</strong>: روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مادران دارای کودک پسر 4 تا 6 ساله با نشانه‌های نارسایی‌توجه/ بیش‌فعالی در شهر سرخس بود. به این منظور 30 مادر که کودک پسر 4 تا 6 ساله با نشانه‌های نارسایی‌توجه/ بیش‌فعالی داشتند به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. به‌منظور ارزیابی نشانه‌ها از مقیاس درجه‌بندی کانرز دو فرم (والد و معلم) و مصاحبه بالینی استفاده شد. و برای ارزیابی هوش از نسخه سوم آزمون هوش وکسلر کودکان استفاده شد. سپس مادران به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش آموزش‌های مبتنی بر رویکرد تحول یکپارچه را دریافت کردند، درحالی‌که گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. <strong>یافته‌ها</strong>: تحلیل کوواریانس نشان داد که برنامه آموزش مادران با تکیه &nbsp;بر الگوی تحولی تفاوت‌های فردی مبتنی بر ارتباط، باعث کاهش مشکلات توجه/ بیش‌فعالی در کودکان پسر پیش‌دبستانی با نشانه‌های اختلال نارسایی‌توجه/ بیش‌فعالی</span></span> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">می‌شود. <strong>نتیجه‌گیری</strong>: بر‌اساس یافته‌ها پیشنهاد می‌شود از این الگوی تحولی به‌عنوان مدلی جامع و همه‌جانبه در درمان مشکلات گوناگون هیجانی و رفتاری استفاده شود.</span></span> <pre> <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><strong>Objective: </strong>The aim of this study was to investigate the effectiveness of mothers&#39; training program based on the developmental Individual- Difference Relationship(DIR) model on reducing attention-deficit hyperactivity disorder (ADHD) problems in preschool children.<strong> Method:</strong> The research method was quasi-experimental with pre-test, post-test with control group. The statistical population included all mothers with children aged 4-6 years with symptoms of (ADHD) in Sarakhs. For this purpose, 30 mothers of 4-6 year old boys with (ADHD) symptoms were selected by available sampling method. In order to evaluate the symptoms, the Conner&#39;s two-form grading scale (parent and teacher) and clinical interview were used and to assess their intelligence, the third version of Wechsler Children&#39;s Intelligence Test was emploued. The mothers were then randomly divided into experimental and control groups. The experimental group received training based on the integrated developmental approach, while the control group did not receive training. <strong>Results</strong><span dir="RTL">:</span> Data analysis using covariance analysis showed that mothers, education program based on the (DIR) -based model reduced attention/hyperactivity problems in preschool boys with ADHD symptoms.<strong> Conclusion</strong>: It is suggested that (DIR) model be used as a comprehensive and comprehensive model in the treatment of various emotional and behavioral problems</span></span> </pre> آموزش مادران, رویکرد تحولی تفاوت‌های فردی مبتنی بر ارتباط, اختلال نارسایی‌توجه/ بیش‌فعالی, کودک پیش‌بستانی Mothers training, Developmental Individual-Difference Relationship-based model, Attention Deficit Hyperactivity Disorder, Preschool children. 67 78 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-1548-1&slc_lang=fa&sid=1 امیر امین یزدی Yazdi.amin@gmail.com 100319475328460013779 100319475328460013779 Yes کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد الهه سیدکابلی e.seydkaboli66@gmail.com 100319475328460013780 100319475328460013780 No استاد روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد حسین کارشکی karshki@gmail.com 100319475328460013781 100319475328460013781 No دانشیار روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه فردوسی مشهد