fa مقایسه اثربخشی موسیقی‌درمانی فعال و بازی‌درمانی بر مهارت اجتماعی و تماس چشمی کودکان پسر مبتلا به اوتیسم سطح2 تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">هدف: </span></span></strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی موسیقی‌درمانی فعال و بازی‌درمانی بر مهارت اجتماعی و تماس چشمی پسران 6 تا 12 ساله مبتلا به اختلال اوتیسم سطح 2 از مراکز توانبخشی شهر تهران انجام شد. <strong>روش: </strong>میزان تماس چشمی این کودکان با استفاده از دستگاه ردیاب چشمی و مهارت اجتماعی آنها به‌وسیله مقیاس درجه‌بندی مهارت&shy;های اجتماعی گرشام و الیوت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SSRS</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) اندازه‌گیری شد. نمونه&shy;ها به‌صورت تصادفی ساده به سه گروه موسیقی&shy; درمانی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">M</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">)، بازی&shy;درمانی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) و گروه کنترل (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) تقسیم شدند. برای گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">M</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">، 12 جلسه مداخله موسیقی‌درمانی فعال و برای گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> به همان تعداد جلسه بازی‌درمانی انجام شد. برای گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> فقط جلسه‌های آموزشی رایج مراکز انجام شد و سپس میزان تماس چشمی و مهارت اجتماعی هر سه گروه دوباره اندازه&shy;گیری شد. <strong>یافته‌ها: </strong>مقایسه تماس چشمی و مهارت اجتماعی سه گروه پس از انجام مداخله‌ها، با استفاده از آزمون </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ANCOVA</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> در نرم &shy;افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS 23</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> نشان داد که تفاوت معناداری میان نتایج سه گروه هم در تماس چشمی و هم مهارت اجتماعی حاصل شده است </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">) </span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> (p<</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">. آزمون تعقیبی توکی، بهبود معناداری در تماس چشمی در گروه موسیقی نشان داد، اما در گروه بازی و کنترل تغییری دیده نشد. همچنین بهبود معناداری در میزان مهارت‌های اجتماعی گروه موسیقی و بازی دیده شد،&nbsp; اما در گروه کنترل تغییری مشاهده نشد. اندازه اثر تماس چشمی در گروه بازی‌درمانی 079/0 و در گروه موسیقی‌درمانی 515/0 بوده است. انداره اثر مهارت‌های اجتماعی در گروه بازی و موسیقی‌درمانی 304/0 بود. <strong>نتیجه‌گیری: </strong>براساس یافته‌های حاصل از پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که موسیقی‌درمانی هم بر بهبود تماس چشمی و هم مهارت‌های اجتماعی مؤثر است، اما بازی‌درمانی فقط بر بهبود مهارت اجتماعی تأثیر دارد.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span><br> &nbsp;<em><span style="font-family:Times New Roman,serif;">.</span></em> <strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">objective:</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> The aim of this study was to compare the efficacy of active music therapy and play therapy on social skills and eye contact in 6-12 year old boys with level 2 autism in Tehran rehabilitation centers. <strong>Method</strong>: The eye contact rate of the participants was measured using an eye tracker, and their social skills were measured by the Gershom & Elliot Social Skills Scale (SSRS). The samples were randomly divided into three groups: music therapy (M), play therapy (P) and control group (C). For Group M, there were 12 sessions of active music therapy intervention and Group P received the same number of play. For group C, only educational training sessions were held in the rehabilitation centers. Then eye contact and social skills of all three groups were re-measured. <strong>Results</strong>: Comparison of the eye contact and social skills of the three groups post intervention, using the ANCOVA test in the SPSS 23 software, showed a significant difference between the results of the three groups in both eye contact and social skills (p<0/05). Tukey post hoc test revealed significant improvement in eye contact in the music group but no change in the play and control groups. So no significant improvement was observed in social skills of the music and play groups but no change in the control group. The effect size of eye contact was 0.079 in the play therapy group and 0.515 in the music therapy group. The effect of social skills in the play and music therapy groups was 0.304.</span></span> <strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Conclusion</span></span></strong><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">: Based on the findings, it can be concluded that music therapy is effective in improving both eye contact and social skills, but play therapy only improves social skill so</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:Times New Roman,serif;"></span><br> &nbsp; اوتیسم, تماس چشمی, مهارت اجتماعی, موسیقی‌درمانی, بازی‌درمانی, دستگاه ردیاب چشمی. Autism, Music therapy, Play therapy, Eye contact, Social skills 113 126 http://joec.ir/browse.php?a_code=A-10-1198-2&slc_lang=fa&sid=1 mahdieh rahmanian مهدیه رحمانیان m.rahmanian@pnu.ac.ir 100319475328460013782 100319475328460013782 No Payame Noor University دانشیار ، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران mohammad oraki محمد اورکی orakisalamat@gmail.com 100319475328460013783 100319475328460013783 No Payame Noor University استاد، گروه روان‌شناسی دانشگاه پیام‌نور، تهران narges amini shirazi نرگس امینی شیرازی naminish@gmail.com 100319475328460013784 100319475328460013784 Yes کارشناس ارشد روان‌شناسی بالینی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور،تهران mohammadreza farzaneh محمدرضا فرزانه m.r.farzan80@gmail.com 100319475328460013785 100319475328460013785 No دکترای مدیریت، گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز، تهران