:: دوره 17، شماره 3 - ( 10-1396 ) ::
جلد 17 شماره 3 صفحات 85-96 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی برنامه آموزش حل تعارض بر بهبود کفایت‌های اجتماعی درکودکان با اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی
دکتر کامبیز پوشنه* ، پریسا فتحی
استادیار
چکیده:   (452 مشاهده)

هدف: پژوهش حاضر به بررسی تأثیر یک برنامه آموزش حل تعارض گروهی بر افزایش کفایت‌های اجتماعی کودکان با اختلال نقص توجه بیش‌فعالی پرداخته است. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی (طرح پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری) بوده است. با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای و از میان دانش‌آموزان پسر پایه پنجم و ششم ابتدایی (11و 12 ساله) مدارس ابتدایی شهر تهران، تعداد 21 دانش‌آموز با اختلال نقص توجه بیش‌فعالی انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. به منظور تشخیص اختلال بیش‌فعالی- نقص توجه از پرسش‌نامه علائم مرضی کودکان (فرم والدین) و جهت بررسی میزان کفایت اجتماعی، از پرسش‌نامه کفایت اجتماعی فلنر استفاده شد. آزمودنی‌های گروه آزمایش به مدت 12 جلسه (هر جلسه 60 دقیقه و 2 بار در هفته ) در یک برنامه آموزش حل تعارض به شیوه گروهی شرکت کردند. یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که بین نمرات کلی و زیرمؤلفه‌های کفایت اجتماعی (رفتاری، شناختی، هیجانی و انگیزشی) آزمودنی‌های گروه‌های آزمایشی و کنترل از نظر آماری تفاوتی معنی‌دار وجود داشته است. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد که برنامه آموزش حل تعارض منجر به افزایش کفایت اجتماعی در کودکان با اختلال نقص توجه بیش‌فعالی شده است. 

واژه‌های کلیدی: حل تعارض، کفایت اجتماعی، اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی
متن کامل [PDF 356 kb]   (197 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۸/۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۳/۸ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۲۰


XML   English Abstract   Print



دوره 17، شماره 3 - ( 10-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها