هدف: به علت  اهمیت آگاهی واج شناختی و ارتباط آن با اکتساب خواندن، هدف پژوهش حاضر این بود که مشخص کند آیا آموزش مهارتهای آگاهی واج­شناختی، بر بهبود عملکرد خواندن دانش‌آموزان مشکوک به نارساخوانی تأثیر دارد؟ روش : از بین کلیه دانش آموزان پسر مشکوک به نارساخوانی پایه دوم مقطع ابتدایی ناحیه 6 مشهد در سال تحصیلی 87-86 تعداد 40 دانش­آموز به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهشی عبارت بود از: آزمون سنجش خواندن و آزمون آگاهی واج­شناختی که در آغاز طرح برای دو گروه اجرا شد؛ ضمن اینکه هر دو گروه طی مدت شش هفته تحت آموزش خواندن بودند، گروه آزمایش 15 ساعت آموزش مهارتهای آگاهی واج­شناختی دریافت کرد و پس از آن دو گروه دوباره تحت همان آزمون‌ها، قرار گرفتند. یافته‌های حاصل با استفاده از آزمون آماری t مستقل و تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته­ها : میزان درک مطلب و بازشناسی لغت در هر گروه افزایش یافت، اما در گروه آزمایشی افزایش بیشتری داشت. تفاوت در درک و فهم معنادار بود، اما تفاوت در بازشناسی لغت (دقت) معنادار نبود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، می‌توان گفت آموزش آگاهی واج شناختی به دانش‌آموزان مشکوک به نارساخوانی، موجب بهبود عملکرد خواندن آنها می‌شود.